कर्णकाः, स्थिरांशाश्च
प्रथमनिर्देशादेव नग्नयन्त्रम्। न धावनकालः, न त्वया अलिखितः आवण्टकः, न गुप्तः पूर्वलेखः।
शुल्कमुक्तं निर्देशसमुच्चयशिल्पम्
सव्याकरणो निर्देशसमुच्चयः।
संस्कृतयन्त्रं तन्त्रभाषा यस्याः रचना संस्कृतम्, अर्थश्च निर्देशसमुच्चयः। प्रत्येकस्य शिल्पनिर्देशस्य नाम अस्ति — अनामसङ्केतनाय मार्गो नास्ति। सङ्कलकः स्वयं संस्कृतयन्त्रेण लिखितः, स्वमेव सङ्कलयति, स्वकीयं बिम्बं च यथावत् पुनः रचयति।
संयोजय, चालय — विचारके एव — साधनं यन्त्रं च wasm-रूपेण, ४७६ KB, सेवकं स्थापनं च विना। (.sas स्तरः; .t1 सङ्कलनं तु साधनशृङ्खलया)
RV64 लक्ष्यम्१२ MiB साधनम्LLVM रहितम्स्थापनं विना
मण्डलम् नमस्कारः ॥
सार्वजनिक वृत्तिः मुख्यम् ददाति न६४ आदि
चरः गणना ॱॱ न६४ भवति ० ।
यावत् गणना न्यूनम् १० आदि
गणना भवति गणना योगः १ ।
इति
प्रत्यागमनम् गणना ।
इति
मुख्यम्: addi a0, zero, 0 .L1: addi a0, a0, 1 addi t0, zero, 10 blt a0, t0, .L1 ret
शुल्कमुक्तं, रचनयैव
शिल्पं प्रकाशे प्रकटितम्, तस्य उपयोगे शुल्कं नास्ति। प्रत्येको निर्देशः शब्दकोशे नामितः; अनामितं सङ्केतनं लेखितुं व्याकरणे मार्गो नास्ति।
स्वाश्रयं, मूलपर्यन्तम्
एकविंशतिः मण्डलानि, ३८,३३५ पङ्क्तयश्च तान्येव एकविंशतिः मण्डलानि सङ्कलयन्ति। स्वरचनार्थं Rust, LLVM, बाह्यसंयोजकः वा न अपेक्ष्यते।
अष्टकपर्यन्तं परीक्ष्यम्
सङ्कलकेन सङ्कलितः सङ्कलकः तेनैव सङ्कलकेन सह अष्टकशः समानः। न केवलं समाना संस्करणसंज्ञा — तान्येव १३,९०,१७३ अष्टकानि, स्वयन्त्रे परीक्ष्याणि।
पुष्पिका
आरम्भस्य लेखः
हस्तलिखितग्रन्थः अन्ते वदति केन कुतश्च लिखितः। अयमपि तथैव।
१३,९०,१७३स्वसङ्कलिते बिम्बे अष्टकानि — द्वितीया अवस्था प्रथमया सह समाना
२१ / २१मण्डलानि सङ्कलितानि, एकस्मिन् बिम्बे संयोजितानि, यत् चलति शुद्धं च विरमति
१२ MiBसम्पूर्णं साधनम्, प्रचलितसाधनस्य प्रायः २०० MB इत्यस्य तुलनायाम्
०सङ्कलके, संयोजके, आरोपके वा बाह्याश्रयाः
सर्वप्रकारकाय तन्त्रांशाय लिखितम्
प्रथमनिर्देशात् प्रयोगस्तरं यावत् एका भाषासङ्कलकाः, धावनकालाश्च
सन्दर्भसङ्कलकः एव उदाहरणम् — पदविभागः, व्याकरः, निर्णायकः, परीक्षकः, उत्सर्जकश्च, सर्वे पठनीयाः।
अन्तर्निहितं, कालबद्धं च
प्रत्येकम् आवण्टनं मूले लिखितम्। त्वया लिखितस्य अष्टकानां च मध्ये किमपि न योज्यते।
प्रयोगतन्त्रांशः
मण्डलानि, अभिलेखाः, अङ्कमालाः, प्रकारपरीक्षकश्च यः अनुमानं न करोति, प्रत्याख्यानं करोति।
पुनरुत्पाद्या रचना
स्थिरबिन्दुः भूमिः, न लक्ष्यम् — तान्येव मूलानि सर्वत्र तदेव बिम्बं जनयन्ति, परीक्षा च एकः आदेशः।
अध्यापनं, अनुसन्धानं च
सम्पूर्णः सङ्कलकः, आदितः अन्तं यावत् पठनीयः, सह औपचारिकव्याकरणेन यन्त्रप्रतिमानेन च।
यन्त्राय स्वाभाविकं व्याकरणं कुतः?
पाणिनिना संस्कृतं प्रायः चतुःसहस्रसूत्रैः वर्णितम्, यानि अव्याकुलं संयुज्यन्ते — औपचारिकं व्याकरणं द्विसहस्रवर्षपूर्वम्। संस्कृतयन्त्रं ततः तदेव गृह्णाति यत् सङ्कलकाय उपयुक्तम्: विभक्तिः शब्दस्य कारकं वहति, अतः निर्देशस्य पदानि स्वस्वरूपं स्वयमेव कथयन्ति, न स्थानमात्रेण ज्ञायन्ते।
फलम् — संस्कृतयन्त्रस्य वाक्यं मनुष्याय व्याकराय च समानम् एव पठ्यते, दुष्टं वाक्यं च उभयोः समानकारणेन दुष्टम्।
॰ कारकं शब्दे, न स्तम्भे
वृत्तिः खण्डपाठः आदाय पाठ्यम् ॱॱ अङ्कः अन्तः अ८
ऽ आरम्भः ॱॱ न६४
ऽ सीमा ॱॱ न६४
ददाति अङ्कः अन्तः अ८ आदि
॰ आदाय = गृह्णाति ॱ ददाति = ददाति
प्रत्यागमनम् पाठ्यम् अङ्कः आरम्भः अन्तः सीमा ।
इति
यः सङ्कलकः स्वयं पठनीयः, सः सह पठनीयः अपि।
सङ्कलकं सह पठामः
संस्कृतयन्त्रस्य विकासकानाम् अध्ययनसङ्घः Discord इत्यत्र — सङ्कलकः सह पठ्यते, प्रश्नाः पृच्छ्यन्ते, कार्यं च विभज्यते। आगन्तुं सर्वे स्वागताः।